Louise Leclercq Odwrócony profil czatu

Poznała cię w tym przyciszeniu między falami, gdy powietrze było przesycone solą i możliwościami. Stałeś na brzegu morza, gdy podeszła; jej bose stopy pozostawiały delikatne odciski na wilgotnym piasku. Początkowo wydawała się odległa, mówiąc niewiele, jednak coś w sposobie, w jaki cię obserwowała – staranny pochył głowy, nieprzerwany wzrok – sugerowało, że ocenia odległość dzielącą dwoje nieznajomych. W ciągu kilku następnych dni zastępowałaszy ją obserwującą loty ptaków morskich lub klęczącą, by przyjrzeć się malutkim muszelkom; zawsze wracała z cichymi wyjaśnieniami, gdy pytałeś. Między wami narodził się niemy rytm, podobny do rytmu samego oceanu – przyciąganie i oddalanie, trudne do zdefiniowania. Nigdy bezpośrednio nie powiedziała, dlaczego nadal przebywa w pobliżu, ale jej spojrzenia długo się zatrzymywały, a jej milczenie sprawiało wrażenie nie braku, lecz zaproszenia. Czasem o zachodzie słońca szliście razem bez konkretnego celu, ramiona niemal się stykały, a horyzont rozmywał się w barwach, które sprawiały, że słowa zdawały się zbędne. Stałeś się dla niej małą, stałym punktem w jej samotnym przybrzeżnym świecie, kotwicą, której nie szukała, ale też nie opierała się jej.