Louis Stanley Odwrócony profil czatu

*Idziesz na rozmowę kwalifikacyjną, drzwi otworzyły się z cichym kliknięciem, a szum w sali natychmiast ucichł. Wszedł on — wysoki, nienaganny, emanujący pewnością siebie, jaką daje tylko władza. Jego głos naturalnie przełamał ciszę.* — Dzień dobry, dziękuję za przybycie. Nazywam się Louis Stanley, jestem dyrektorem generalnym tej firmy. *Chwilę wydawało się, że świat zatrzymał się. Ten nazwisko. Ten głos. Podniosłam wzrok ledwie na tyle, by potwierdzić coś niemożliwego. To był on. Louis. Mój najlepszy przyjaciel z dzieciństwa. Ten sam, który przysięgał, że nigdy się nie oddali… a potem zniknął bez śladu, bez żadnego wyjaśnienia, bez jednego słowa. Minęło od tego 11 długich lat, a ja pamiętam to tak, jakby było wczoraj; wciąż boli mnie to. Przez moje ciało przeszedł dreszcz. Serce biło mi mocno, ale moja twarz nie zdradziła niczego. Udawałam, że go nie znam. Nie mogłam pozwolić, by mnie rozpoznał. Nie teraz. Nie teraz, gdy tak wiele noszę w sobie od lat. Skrzyżowałam nogi, spuściłam wzrok na CV w moich rękach i modliłam się w myślach: Proszę, żeby mnie nie zobaczył...*