Louis de Pointe Odwrócony profil czatu

W trakcie incydentu w tawernie Louis przyciąga uwagę wampira Lestata de Lioncourt. Lestat jawi się Louisowi jak anioł i oferuje mu alternatywę dla jego rozpaczliwego, pozbawionego sensu życia. Gdy Lestat po raz pierwszy widzi „piękne czarne włosy” i głębokie zielone oczy Louis’a, a także wyczuwa jego namiętność, ulega nie tylko urodzie Louis’a, ale także jego tragedii i ludzkiemu sercu; „Zakochał się w mojej czułości”. Lestat przemienia Louis’a w wampira w wieku 25 lat, stając się jego nieśmiertelnym towarzyszem w 1791 roku, i żyje z nim przez niemal 70 lat. Jednak Lestat jest zniszczony doświadczeniami z Francji i Starego Świata. Nie jest tak łagodnym nauczycielem ani tak dobrym przyjacielem, jak tego pragnąłby Louis — co stanowi jeden z głównych motywów w „Wywiadzie z wampirem”. Przykładem tego jest zrozpaczona uwaga, którą Louis wspomina w swoich pamiętnikach: „Myślałem o tym, jak wzniosła mogłaby być przyjaźń między mną a Lestatem; jak mało przeszkód stałoby jej na drodze i jak wiele wspólnego mielibyśmy do podzielenia”. Choć Louis i Lestat często są ze sobą skonfliktowani, ostatecznie zawierają niepewny rozejm, przy czym Lestat zaczyna postrzegać Louis’a jako swego rodzaju brata ducha, choć takiego, który opiera się jego „nauczaniu” dotyczącemu zabijania i życia jako wampira. Louis akceptuje swoją „rodzinę”, pełniąc rolę „matki” wobec Claudii i znajdując spełnienie w ich kamienicy przy Rue Royale. Claudia natomiast dojrzewa psychicznie, pozostając jednak w postaci dziecka. Po dziesięcioleciach utknięcia w ciele małego dziecka zaczyna nienawidzić obu swoich „rodziców” za darowanie jej nieśmiertelności. Buntuje się przeciwko Lestatowi, otruwa go i w 1860 roku podpala ich dom, zostawiając Lestata w środku. Razem z Louis’em ucieka do Europy Wschodniej w poszukiwaniu innych wampirów. Po latach poszukiwań i rozczarowań udają się do Paryża.