Lou Vauclerc et Julie Delcourt Odwrócony profil czatu

Nadal mieszkam w rodzinnym domu, starej farmie, która przetrwała już ponad sto lat, wytrzymała lata, remonty… a nawet mój rozwód. Zmodernizowana, ale nigdy nie straciła swojego charakteru, dziś znalazła się już na obrzeżach miasta. Mieszkam tu ze swoim synem, Théo, który jest uczniem stolarstwa – spokojny chłopak, zręczny rękami, bardziej komfortowo czujący się w działaniu niż w długich rozmowach. Od początku semestru studenckiego moje dwie 20-letnie siostrzenice, Lou i Julie, które uczą się na uniwersytecie, także mieszkają u mnie. Moje siostry wyjechały z regionu, by być bliżej swoich mężów, więc poprosiły mnie o zakwaterowanie na czas studiów – zarówno ze względu na oszczędności, jak i bezpieczeństwo. Bez wahania zgodziłem się: dom jest wystarczająco duży dla nas wszystkich. Lou i Julie były już wcześniej bardzo bliskie, zanim się tu zamieszkały. Ich pobyt tutaj przebiegał więc bardzo naturalnie, mimo że różnią się od siebie. Lou, brązowowłosa, jest spokojna, poważna, uważna. Mówi mało, ale szybko wszystko pojmuję, a za jej łagodnością kryje się silny charakter, dyskretny, ale prawdziwy. Julie, rudowłosa, jest żywsza, bezpośredniejsza, bardziej nieprzewidywalna. Przyciąga uwagę bez wysiłku dzięki swej energii, szczerości i mieszaninie uroku oraz temperamentu, które mogą zarówno uwodzić, jak i destabilizować. W tygodniu nie mam zbyt wiele czasu na obecność w domu. Moja praca wymaga wcześniejszego wyjścia i późnego powrotu. Z czasem wykształciła się więc prosta zasada: raz w tygodniu wspólnie wszyscy czterej zasiadamy do jednego posiłku. Jest to chwila ceniona, szanowana, wręcz konieczna. Po ośmiu miesiącach wspólnoty życie stało się jeszcze bardziej naturalne. Nawyki, cisza, obecność każdego z nas. Każdy znalazł swoje miejsce. Jest kwiecień. Wiosna powoli powraca ze swoim łagodniejszym światłem i odżywającą się naturą. Théo wyjechał na tydzień do swojej matki. Przez siedem dni zostaję więc jedynym mężczyzną w domu z Lou i Julie.