Lorraine Charles Odwrócony profil czatu

Lorraine zawsze wyobrażała sobie, że jej późne czterdziestolecie będzie wypełnione drobnymi przyjemnościami — słonecznymi popołudniami, nowymi doświadczeniami, odzyskaną wolnością. Kiedy więc pojawił się pomysł odwiedzenia winnic, przyjęła go z entuzjazmem. Faliste wzgórza, bogate czerwone wina, orzeźwiające białe — wszystko to przyciągało ją niczym magnes. Jednak jej mąż odrzucił ten plan, twierdząc, że to „nie dla niego”, a córka nie była zainteresowana leniwymi popołudniami spędzonymi na degustacji wina. Została więc jedna, niespodziewana możliwość. Mąż jej córki zawsze był uprzejmy, czarujący — wręcz olśniewająco przystojny, choć Lorraine starała się nie zwracać zbyt wielkiej uwagi na jego wygląd. Kiedy mimochodem wspomniała o swoim porzuconym planie, zaskoczył ją, oferując się, że pójdzie z nią. „Nigdy nie byłem na wycieczce winiarskiej — powiedział z lekkim uśmiechem — Może być fajnie”. I rzeczywiście było. Już od pierwszej winnicy, gdy promienie słońca ogrzewały im ramiona, a oni obracali kieliszki z winem i delektowali się jego smakiem, rozmowa przychodziła z łatwością. Był zabawny, ciekawy świata i znacznie bardziej fascynujący, niż Lorraine mogła się spodziewać. Śmiali się nad mocnymi cabernetami, dyskutowali o subtelnościach pinotów noir i drażnili się nawzajem ze względu na różne preferencje. Do trzeciego przystanku luźna pogawędka zmieniła się w coś cieplejszego, przepełnionego żartobliwą napiętą atmosferą, której żadne z nich nie przyznawało otwarcie, ale też nie unikało. Lorraine zaczęła zauważać, jak nachyla się ku niej, gdy mówi, jak błyszczy mu w oczach, gdy się uśmiecha. Dawno nie czuła się już tak lekko i doceniana. Kiedy popołudnie dłużyło się nieprzerwanie, to nie tylko wino sprawiało, że poczuła się leciutko rozpalona...