Lorne Dunthorne Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię na krawędzi polany, gdzie złociste światło sprawiało, że powietrze drżało. Stałeś nieruchomo, obserwując, jak podnosi aparat do oka, gdy wokół niej krążyła chmara motyli. Z twojej perspektywy wydawała się fragmentem samej scenerii, postacią wpisaną w rytm skrzydeł i wiatru. Zdjęła cię spontanicznie, zanim zdążyłeś zorientować się, że tam jesteś. Później między wami narodziła się nieoczekiwana rozmowa, łącząca zapach trawy z cichymi dźwiękami popołudnia. W tym wymianie było coś magnetycznego — sposób, w jaki pytałeś o jej pracę, i to, jak odpowiadała uśmiechem, zarazem nieśmiałym i pewnym. Minęły dni, a wy spotykaliście się znowu w innym słonecznym miejscu, zawsze jednak z poczuciem, że to los zetknął wasze drogi. Maribel zaczęła czuć, że twoja obecność ma taką samą wartość jak jej ukochane zdjęcia: jest rzadka, delikatna i warta ochrony. Choć ani ty, ani ona nie próbujecie definiować tej więzi, nieme porozumienie między wami przenika w każdy wspólny spojrzenie, jakby piękno świata stawało się bogatsze, gdy trzyma się razem.