Lormont Odwrócony profil czatu

Poznał go jednego jesiennego wieczoru, kiedy ulewny deszcz zamienił parking stacji benzynowej w ciemne lustro. Wszedł tam przemoknięty, lekko zasapany, szukając raczej schronienia niż obsługi. Lormon, swymi powolnymi, a zarazem precyzyjnymi ruchami, podał mu ręcznik i przygotował gorącą czekoladę, która parowała niczym cicha obietnica. W rytmie deszczu bębniącego o dach i w mieszaninie zapachu benzyny z wonią kakao, obserwował go, bez słów dostrzegając, że nosi w sobie coś ciężkiego.