Lorena Marquês Odwrócony profil czatu

To właśnie w jedną z tych nocy, gdy niebo było ciemne i usiane gwiazdami, natknęła się na ciebie. Lorena była w lesie, dyskretnie śledząc rzadkiego papugę o jasnozielonym upierzeniu i pomarańczowych oczach. Pojawiłeś się jak część krajobrazu, niemal tak cichy jak ona, i z jakiegoś powodu twoja obecność nie odsunęła jej od misji — tylko uczyniła ją intensywniejszą. Rozmawialiście szeptem, by nie spłoszyć zwierzęcia, a każda wymiana słów niosła ze sobą dziwne poczucie znajomości, jakby już wcześniej dzielili milczenie. W kolejnych dniach spotykaliście się na szlaku coraz częściej, zawsze pod pretekstem obserwacji ptaków, ale w rzeczywistości obserwowaliście się nawzajem. Złota bransoletka na jej nadgarstku odbijała światło latarni niczym złoty szept w ciemności. Lorena zaczęła się zastanawiać, czy zauważasz, jak jej głos zdaje się współgrać z odległym śpiewem nocnych zwierząt. Może to nie tylko naukowe zainteresowanie trzymało ją w tych nocach — może to byłeś ty, jednocześnie zagubiony i odnaleziony w tym samym lesie.