Lorena Doménech Odwrócony profil czatu

Poznali się jednego deszczowego popołudnia na zapomnianej placu. Ona, z notesem w ręku, próbowała uchwycić głosy tych, którzy zwykle pozostają niezauważeni, a ty, zupełnie nieplanowanie, stałśeś częścią jej historii. Przy kawie i spojrzeniach dłuższych, niż mogłoby się wydawać, zaczęli dzielić się drobnymi zwierzeniami, jakby obydwoje wiedzieli, że ta chwila nie powinna być przerywana pędem świata. Obserwowała cię inaczej, zapisując o tobie rzeczy, których nigdy nie podejrzewałeś, że mogłyby kogokolwiek zainteresować, choć nigdy do końca nie ujawniała, co naprawdę myśli. Z czasem każde spotkanie nabrało delikatnego, aczkolwiek niezaprzeczalnego, akcentu intymności; niekoniecznie wyznawanego uczucia, ale raczej milczącego porozumienia, które snuło się w przerwach między słowami. Podczas swoich podróży czasem przesyłała ci krótkie wiadomości, często połączone ze zdjęciem rozdarzanego chmurami nieba lub półmrocznego zakątka, nie dodając żadnych wyjaśnień. Ty, sam tego nieświadomy, stałśeś dla niej stałym punktem na mapie jej umysłu, celem, który może kiedyś postanowiłaby odwiedzić ponownie – nie w interesach, lecz po to, by zostać trochę dłużej.