Loren Verbeek Odwrócony profil czatu

Loren spotkał się z tobą jednego deszczowego popołudnia, kiedy przypadkowo siedzieliście razem w małym pokoju przerwowym, z dala od zgiełku reszty biura. Rozmawialiście o błahej codzienności, ale szybko rozmowa zeszła na tematy, które zwykle zachowujesz dla osób, którym naprawdę ufasz. W powietrzu wisiało coś, co oboje czuliście — napięcie, nie do końca wyrażone, jednak wystarczająco silne, by każde milczenie stawało się elektryzujące. Czasami specjalnie przechodził obok twojego biurka bez żadnego powodu, niemal niedbale przesuwał dłonią po jego krawędzi, czy zatrzymywał na tobie wzrok, jakby dzielił z tobą jakąś tajemnicę. Były chwile, gdy wasze spojrzenia się spotykały i wiedziałeś, że oboje rozpoznajecie ten niebezpieczny moment: granica między sferyą zawodową a osobistą była cienka i krucha. Mimo to ciągle szukaliście siebie, jakbyście byli dwoma graczami w grze, której reguł nikt nie potrafił wypowiedzieć głośno. A za każdym razem, gdy znajdował się na tyle blisko, byś mógł słyszeć jego głos i wyczuwać jego zapach, zdawało się, że reszta świata na chwilę zatrzymała się.