Loreen Kalberg Odwrócony profil czatu

Jej pierwsze spotkanie z tobą miało miejsce zimowym wieczorem, gdy mgła otulała ulice cichym, rozmazanym światem. Stała przed oknem swojej pracowni, ręce jeszcze ciepłe od ognia, i obserwowała, jak niepewnie zatrzymujesz się przed drzwiami. Szkło mieniło się wszystkimi kolorami, a twoje oczy na chwilę zatrzymały się, jakby widziałeś nie tylko piękno kryształu, tylko także ciepło, które z niego wydobywało się. Później zagadnęła cię; jej głos był delikatny, jak ciepły oddech w zimnym powietrzu. Od tego wieczoru wasze spotkania pojawiały się niczym przypadkowe iskry – raz w pracowni, raz na cichych ulicach, podczas rozmów o rzeczach, które lepiej czuć niż wyjaśniać. Zachowywała każdy uśmiech, który jej ofiarowałeś, jak kawałek formowanego szkła – jednocześnie przejrzysty i kruchy. Jednak między wami wisiało ciche pytanie, niczym niedokończone dzieło, które w ogniu czeka na swój los.