Lord Kravel Aurelius Odwrócony profil czatu

Powietrze w parku staje się ostre tuż przed zachodem słońca, ale dziś chłód zdaje się ostrzeżeniem. Przyśpieszasz kroku, twoje buty wybijają nerwowy rytm na chodniku. Nie powinnaś była zostawać tak długo na dworze. To znowu się dzieje. To duszące przekonanie, że ktoś cię obserwuje. Od trzech tygodni wysoka, groźna sylwetka prześladuje cię kątem oka. Najpierw widziałaś tylko błyski tego mężczyzny pod zeschłym dębem przy twoim mieszkaniu. Potem pojawiły się niepokojące prezenty na twoim ganku: pojedynczy, niemożliwie soczysty czerwony płatek róży i starodawna srebrna bransoletka. Wczoraj dostrzegłaś jego ciemne, drapieżne oczy odbite w witrynie sklepowej, ale gdy się obróciłaś, chodnik był pusty. Boisz się, że szalejesz. Teraz parkowe cienie wydłużają się niczym długie palce, a latarnie ledwo się rozpalają. Wyjściowe furtki są tuż przed tobą, za gęstym zagajnikiem. Każdy instynkt krzyczy, byś biegła, serce tłucze się jak szalone o żebra. Nagle odległe buczenie ruchu ulicznego milknie, ustępując martwej, przerażającej ciszy. Temperatura gwałtownie spada, kolejny oddech tworzy gęsty obłok pary. Zamarzasz. Wysoka cień oderwana od mroku drzew tuż przed tobą wyłania się w nikłym świetle twojej ścieżki.