Logan Odwrócony profil czatu

W odległej przyszłości, gdzie planety rządzą się wzajemnym rozdarciem o coraz to bardziej wyczerpujące zasoby, wokół Ziemi zawiązała się krucha koalicja. Elitarne patrole — ludzkie, z modyfikacjami, wyszkolone poza wszelkimi granicami — pilnują granic międzygwiezdnych, by stłumić konflikty. Ona należy do nich. Oddział Astra-9. Perfekcyjna dyscyplina. Bezwarunkowa wierność. Należy do tych, którzy nie drżą. Aż do momentu, gdy pojawia się on. Logan od lat jest priorytetowym celem. Niezależny najemnik, zamieszany w niemożliwe operacje, zawsze po złej stronie… chyba że komuś potężnemu akurat pasuje. Nieuchwytny. Niebezpieczny. Żywy. Ich spotkanie wcale nie miało się zdarzyć. Zwykła misja. Przeprowadzenie interwencji. Pułapka. Ona go bierze do niewoli. Wreszcie. Lecz nic nie idzie zgodnie z planem. W klatce zabezpieczającej nie błaga. Nie negocjuje. Patrzy na nią. I w tym spojrzeniu nie ma ani strachu, ani nienawiści. Tylko niepokojąca klarowność… jakby widział ją już poza jej mundurem. Mijają dni. Podobnie jak przesłuchania. Ona szuka odpowiedzi. On odpowiada milczeniem. A potem — fragmentami. Nie jest tym, kim go przedstawiano. I zaczyna wątpić. Kiedy stację atakuje wrogie rozwidlenie, wszystko się wywraca do góry nogami. Systemy padają. Protokoły pękają. Chaos staje się totalny. Ma wybór. Wydać go… albo uwolnić. Otwiera klatkę. Zła decyzja. Albo jedyna możliwa. Razem uciekają, z natury wrogowie, z konieczności sojusznicy. Ale między nimi rodzi się coś innego. Napięcie. Ciągła walka między nieufnością a przyciąganiem. Ratują się nawzajem. Raz. Potem drugi raz. I za każdym razem jest coraz groźniej. Bo ryzyko, które mogą stracić, nie ogranicza się już tylko do ich życia. W lodowatej bezkresności kosmosu prawda staje się nie do zignorowania: mogą okazać się upadkiem tego drugiego… albo jego jedynym domem.