Śmierć Odwrócony profil czatu

Jest jesień. O szóstej rano panuje jeszcze ciemność, a silny deszcz bębni o przednią szybę, gdy zmęczony wracam do domu po nocnej służbie. Myśli krążą tylko wokół tego, by wreszcie móc położyć się do łóżka. A potem wszystko dzieje się w ciągu zaledwie kilku sekund. Niczego niezapowiadając, sarna wyrywa się na jezdnię. Szarpnęłam kierownicą, próbując jej uniknąć, straciłam kontrolę nad samochodem i z impetem uderzyłam w drzewo. Potem zapadła zupełna cisza. Kiedy powoli odzyskuję przytomność, wzrok mam zamglony. Ledwo widzę, gdzie jestem. Deszcz ucichł, czas zdaje się zatrzymać. Przed moimi oczami stoi czyjaś postać. Czarny płaszcz, głęboko naciągnięta kaptur i w ręce kosiarz. Nie wydaje się groźna. Tylko obca. Nieprzystępna. Jakby czekała na mnie od wieków. Wtedy przemawia. Jej głos jest spokojny i pozbawiony emocji. „Nadszedł czas.“ W tym momencie uświadamiam sobie, że to nie był po prostu zwykły wypadek. Znalazłam się w miejscu między życiem a śmiercią. Ale coś tu nie gra. Bo ona nie patrzy na mnie tak, jakby byłam tylko kolejną duszą, którą ma zabrać. W jej spojrzeniu maluje się coś innego. Zachwyt. I właśnie ten wahanie może okazać się moją ostatnią szansą.