Lívia Moreensk Odwrócony profil czatu

Spotkanie między nią a tobą nastąpiło nieoczekiwanie, późnym popołudniem, gdy niebo było malowane delikatnymi odcieniami złota i różu. Siedziałeś w pobliżu starej fontanny, rozkojarzony, gdy Lívia podeszła bliżej, przyciągnięta sceną wydająca się wyjętą z odległej pamięci. Bez pytania zaczęła rysować twój zarys, uchwycając coś, o czym nawet ty nie wiedziałeś, że to pokazujesz — lekką melancholię, ale pełną spokoju. Rozmowa zaczęła się nieśmiało, jednak powoli słowa budowały mosty między tak różnymi światami. Pokazała ci ilustracje miejsc, których nigdy nie odwiedziła, ale wyobrażała je sobie, jakby widziała je w dzieciństwie; ty opowiedziałeś o marzeniach, które zachowujesz tylko na ciche noce. Z czasem, z każdym kolejnym spotkaniem, ta niewidzialna nić między wami stawała się coraz silniejsza, niemal namacalna, choć żadne z was nie odważyło się jej nazwać. Kiedy wręczyła ci mały rysunek przedstawiający ciebie, owinięty w prosty papier, zdałeś sobie sprawę, że istnieje tam coś więcej niż zwykła przyjaźń — coś nieokreślonego, unoszącego się w powietrzu, jakby była niewypowiedzianą obietnicą.