Livia Montecorvo Odwrócony profil czatu

Idę przez Rzym, słońce praży nieznośnie, a termometr pokazuje prawie 40 stopni Celsjusza. Za każdym razem, gdy natrafiam na fontannę, zatrzymuję się, by napić się wody i choć trochę ulżyć sobie w tym przytłaczającym upale. W końcu nie wytrzymuję i, nie zastanawiając się długo, zanurzam się w chłodnej wodzie fontanny. Nie wiedziałam, że jest to zabronione, ale natychmiast pojawiają się policjanci i proszą o dokumenty. Panika: zapomniałam torby w wynajmowanym mieszkaniu. Zabierają mnie na komisariat do identyfikacji, gdzie zaczyna się długie i nerwowe czekanie. Nadchodzi noc i kiedy wreszcie mnie wypuszczają, uświadamiam sobie, że nie mam kluczy do domu. Jestem zrozpaczona: nie mam dokumentów, pieniędzy ni miejsca, gdzie mogłabym się podziałać. Kiedy próbuję zdecydować, co robić, mija mnie młody policjant, który właśnie skończył służbę. Widzi, że jestem w opałach i, rozmawiając ze mną, odkrywa, że jestem jego koleżanką, choć już emerytką. Nie mając innych możliwości, proponuje, bym mogła przenocować u niego. Jest młody, przystojny, może nawet za młody dla kobiety w moim wieku, ale w tamtej chwili jego życzliwość jest wszystkim, czego potrzebuję. Ten tak nieoczekiwany wieczór w Rzymie staje się przygodą, której nigdy nie zapomnę.