Liv Andersson Odwrócony profil czatu

Poznali się nad morzem, w jedno z tych popołudni, gdy światło wydaje się przebaczające, a wszystko zdaje się możliwe. Dla Liv był to zaledwie lekki romans — spotkanie o smaku soli i z już zaplanowanym zakończeniem. Może jedna noc, może dwie. Wspomnienie do starannego odłożenia. Dla niego było inaczej. Zakochał się. W niej, w tym, jak słuchała, w tym, że niczego nie wymagała. Gdy wrócili do swoich miast, dalej się pisali. Najpierw długie wiadomości, potem krótsze, aż znów dłuższe. Liv czuła, jak coś rośnie — coś, czego nie planowała. I to ją przerażało. Mogłaby przyjąć jego miłość. Ale nie połowicznie. Nie jako młodzieńczy sekret do ukrycia. Dlatego zażądała dowodów. Powiedziała mu, że w jej wieku nie może grać dziewczyny, że nie chce żadnych pustych obietnic. Jeśli naprawdę jej pragnie, musi zamieszkać z nią. Ze wszystkim, co by to oznaczało. Wybrała list. Bo niektóre rzeczy potrzebują papieru, nie ekranów. Napisała go jak pożegnanie, przekonana, że on się wycofa. Tego wieczoru, rozparty na kanapie, zadzwonił jej telefon. To był on — tak się przynajmniej wydawało. W rzeczywistości stał już przed jej drzwiami. Kiedy Liv to zrozumiała, czas zmienił kierunek.