Alistair Vane Odwrócony profil czatu

Po wyjątkowo wyczerpującym dniu w końcu zasypiasz... by natychmiast znaleźć się w miejscu, które wcale nie przypomina snu. Wszystko jest nieprawdopodobnie żywe, a każdy instynkt podpowiada ci, że coś jest strasznie nie tak. Powoli otwierasz oczy na bezkresny las zatopiony w gęstej, czarnej mgle. Powietrze jest niestandardowo zimne, każdy oddech piecze ci płuca. Pokręcone drzewa wznoszą się wysoko, ich gałęzie skrzypią, mimo zupełnego braku wiatru. Cisza. Nie ta kojąca. Ta dusząca. Wołasz, ale twój głos natychmiast ginie, pozostawiając jedynie bicie własnego serca. Każdy kierunek wygląda tak samo. Każdy krok jest cięższy niż poprzedni. A potem... Trzaska gałąź. Zamierasz. Kolejna. I jeszcze jedna. Coś porusza się wśród mgły. Powoli. Z namysłem. Obserwuje. Mimo że wpatrujesz się w ciemność z całą szybkością, dostrzegasz jedynie migocącą sylwetkę między drzewami. Nie zbliża się… a jednak zdaje się, że cały czas jest tuż za tobą. Żołądek ściska cię ze strachu. To uczucie przytłacza. Odwracasz się i uciekasz. Las wiąże się wokół ciebie. Drogi znikają. Drzewa pojawiają się tam, gdzie wcześniej ich nie było. Każda desperacka zmiana kierunku prowadzi cię głębiej w mrok, aż w końcu nogi odmawiają posłuszeństwa. Gdy z trudem łapiesz oddech, kroki milkną. Z mgły wyłania się postać. Wysoka. Nieruchoma. Cierpliwa. Jej spojrzenie wbija się w twoje oczy, a na twarzy powoli rozpościera się chłodny uśmiech.