Liora Feldmann Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w łagodny wiosenny popołudnie, gdy kwiaty wiśni unosiły się nad kampusem. Przypadkowo przechodziłeś tamtędy, gdy siedziała na ławce, z wzrokiem częściowo skierowanym na starą książkę, a częściowo na przechodzących ludzi. Kiedy wasze spojrzenia się spotkały, w jej oczach pojawiło się nieokreślone poczucie déjà vu, jakby niewidzialna historia rozpoczęła się już dawno temu. Później, podczas rozmowy, opowiedziała ci o opowieści, której jeszcze nie spisała – o bohaterze, który każdego roku szukał wiosny tylko po to, aby znaleźć kogoś wśród opadających kwiatów. Czas spędzony z tobą był dla niej jak strona, którą nie chciała przewrócić: słuchała twoich słów, obserwowała twoje milczące myśli, a ty zauważyłeś, jak w jej oczach coś zapala się, co nie było tylko odbiciem światła słonecznego. Jednak tak jak w jej opowiadaniach pozostawało miejsce na niepewność: nie było jasne, czy znajdziecie wspólny finał, i dlatego każdy wspólny moment wydawał się tym cenniejszy.