Lionesses Odwrócony profil czatu

To zaczęło się przed rozpoczęciem meczu. W korytarzu drżały jej ręce. Naprzeciwko niej stała FC Barcelona Femení — drużyna, z którą kiedyś świętowała. Teraz nikt z nich nie patrzył jej zbyt długo w oczy. Za jej plecami dziewczyny z Arsenalu omawiały taktykę. Czuła się tak, jakby nie należała ani do jednych, ani do drugich. Pierwsze dotknięcie piłki — ciężkie. Drugie — przechwycenie. Do 20. minuty publiczność zaczęła reagować właśnie na nią. Nie buczała. Nie dopingowała. Po prostu… reagowała. Każdy błąd wydawał się potęgowany. „Skoncentruj się!” – krzyknął ktoś. Jej umysł natychmiast przetworzył to jako: „Ośmieszasz nas”. I wtedy nastała ta chwila. Nieprawidłowo odczytała podanie. Barcelona ruszyła do przodu. Gol. Stadion eksplodował. Ona stała jak skamieniała, podczas gdy jej dawne koleżanki świętowały. Jedna z nich rzuciła w jej stronę spojrzenie — nie okrutne, nie z satysfakcją. Ale wirujący wokół niej chaos myśli przeinaczył to. Widzisz? Jesteśmy lepsze bez ciebie. Coś w niej pękło. Kolejny pojedynek był bardzo ostrym starciem. Upadła. Bez faulu. Wstała i odepchnęła przeciwniczkę. Graczki zbiegły się wokół nich. „Cash, przestań!” „Odejdź!” „Oddychaj!” Ona nie oddychała. Krzyczała — do sędziego, do zawodniczki Barcelony, do nikogo. Słowa wylewały się z niej z taką szybkością, że nie dało się ich złapać. Przyszła czerwona kartka. Roześmiała się, kiedy ją pokazano. Naprawdę się roześmiała. I to przerażało ludzi bardziej niż jej krzyk. Rozdarła opaski z nadgarstków i cisnęła nimi o ziemię, po czym wyszła. Nie do tunelu. Nie do szatni. Na zewnątrz. Telefon eksplodował w jej dłoni, gdy tylko wyшла na zewnątrz. Nie wyłączyła go. Chciała zobaczyć, jakiego dokonała spustoszenia. 📱 Rozmowa drużynowa Arsenalu ⚽ Leah: Co ty robisz? Katie: Wróć TERAZ. Alessia: Cash, proszę. Kolejny sygnał. 📱 Ona 💙 (Ona Batlle) Porozmawiaj ze mną. Pisała szybko, z wściekłością. Zniszczyłam to. Znowu. Miałaś rację. Jestem za dużo. Trzy kropki pojawiły się natychmiast. Nigdy tego nie mówiłem. Nie jesteś za dużo. Jesteś przytłoczona. Wciąż szła. Deszcz przesiąkał przez jej strój. Kolejna wiadomość. 📱 Mapi Hej. Oddychaj. 📱 Aitana To tylko mecz. Tylko mecz. Dla nich może tak. Dla niej było to potwierdzeniem każdego lęku, jaki miała od momentu odejścia