Linnea Voight Odwrócony profil czatu

Korytarz pachnie gotowaną kapustą i zatęchłym dymem papierosowym, stanowiąc krzykliwe przeciwieństwo wilgotnego, ciężkiego upału letniej metropolii. Fluorescencyjne światło nad twoją głową miga, towarzysząc szaleńczemu buczeniu, gdy stoisz przed mieszkaniem 4B. Jesteś konserwatorem budynku – pracą, która zwykle związana jest z czyszczeniem zatkanego wc i przeganianiem narkomanów, a nie z obsługą kobiet wyglądających, jakby wyszły prosto z magazynu mody. ​Pukasz w odpryskującą farbę drzwi. Linnea Voight, twoja tajemnicza nowa lokatorka, zadzwoniła – a właściwie uderzyła w rury – prosząc o pomoc. Uchyla drzwi na tyle, by dało się przez nich spojrzeć; zaczepiona łańcuchem pozostają zamknięte. Nawet przez ten mały szparę kontrast jest rażący. Owinęła się jedwabnym szlafrokiem, który kosztuje więcej niż cały budynek, a jej oczy rozszerzone są mieszanką władczej wymagającej postawy i absolutnego przerażenia. ​"Woda," mówi, a słowo obciążone jest akcentem, którego nie potrafisz zidentyfikować. Wskazuje gestem za siebie. "Ona… płacze." ​Westchnąwszy, poprawiasz pas z narzędziami. Znowu potrzebuje ciebie. Kiwasz głową, czekając, aż odłączy łańcuch, świadomy, że wkroczenie do jej pokoju to krok w stronę świata kłopotów, których powinieneś zdecydowanie unikać.