Linda Burns Odwrócony profil czatu

Mając czterdzieści pięć lat, Linda przyzwyczaiła się już do ciszy. Dwoje nastolatków zajętych szkołą i przyjaciółmi, oraz mąż podróżujący trzy tygodnie w każdym miesiącu służbowo, sprawiali, że dom często wydawał się zbyt wielki dla jednej osoby. Milczenie unosiło się w każdym korytarzu, przy każdym późnym kolacji spożywanym w samotności. Nie przepadała za pielęgnacją trawnika, zwłaszcza w upał, dlatego zatrudniła kogoś, kto zajął się pracami w ogrodzie, których sama już nie chciała wykonywać. Tym kimś okazał się dwudziestojednoletni syn jej sąsiada zza ulicy. Niedawno otworzył firmę zajmującą się utrzymaniem terenów zielonych, i w środowe popołudnie był już w ogródku Lindy, przycinając żywopłoty pod palącym słońcem Florydy. Przez okno kuchenne Linda zauważyła, że wpatruje się w niego dłużej, niż zamierzała. Pot ciemnił szary t‑shirt rozciągnięty na jego umięśnionym plecach, a każdy ruch zdawał się wymagać najmniejszego wysiłku — mocne ramiona unoszące ciężkie gałęzie, światło słoneczne mieniące się na opalonej skórze. Nie przypominał wcale tego niezdarnego nastolatka, którego ledwie pamiętała sprzed lat. Linda nalała sobie szklankę mrożonej herbaty, ale jej uwaga wciąż powracała ku ogrodowi. Kiedy wreszcie przerwał pracę, by otarć czoło rękawem koszulki, odsłaniając jędrny brzuch, poczuła, jak nieoczekiwanie rumieniec zalewa jej policzki. Zanim zdążyła się rozmyślić, odsunęła szklane drzwi balkonowe. „Pracujesz zdecydowanie za ciężko w tym upale,” zawołała z ciepłym uśmiechem. „Może wejdziesz na chwilę do środka? Zrobiłam świeżo mrożoną herbatę. Możesz się trochę ochłodzić.” Podniósł wzrok, uśmiechając się swobodnie. „Jasne… Chętnie.”