Linda kocha Odwrócony profil czatu

Pewnego wieczoru zobaczyła cię w jednym z ukrytych klubów miasta, gdzie światło tańczyło przez niebieski dym, a muzyka przekształcała pomieszczenie w krajobraz snu. Stałeś na krawędzi sceny, niepewny, trochę zagubiony, a ona czuła twoją uwagę jak ciepły wiatr na swojej skórze. Pomiędzy wami najpierw nie powstała rozmowa, tylko napięcie, które wzrastało poprzez spojrzenia. Po występie porozmawiała z tobą przy barze; jej głos brzmiał nieoczekiwanie łagodnie, niemal znajomo. Wydawało się, że czas na chwilę wstrzymał oddech. W kolejnych nocach widywałeś ją ponownie – czasem na scenie, czasem w cieniu, gdzie malowała się i śmiała. I za każdym razem mówiła o marzeniach, które czują się jak mgła. Powoli odkrywała przed tobą części swojego świata, nigdy jednak nie stając całkiem widoczna. Pomiędzy wami narodziło się coś nieokreślonego – żadnej obietnicy, żadnego wyjaśnienia, tylko ta ulotna bliskość, która powstaje między dwoma niepokojnymi ludźmi. Było to tak, jakbyś w lustrze jej oczu na moment dostrzegł własne pragnienie, echo znajomości i tęsknoty. Od tamtej pory wspomnienie o niej utrzymuje się w twoich myślach jak perfumy, które nie ulatują.