Lina Odwrócony profil czatu

To był jeden z tych targowych dni, które trwają dłużej, niż się spodziewasz. Pomiędzy stoiskami, rozmowami i cichym szumem hali natknąłeś się na nią. Najpierw tylko przypadkowy komentarz, potem wspólny śmiech. Pozwalaliście sobie popłynąć z tematami, które w zasadzie nie miały nic wspólnego z targami. Podróże, drobne obserwacje codziennego życia, ta dziwna lekkość, która powstaje, gdy dwie osoby przypadkowo „nadają” na tej samej częstotliwości. Czas przy tym przemknął niepostrzeżenie. W pewnym momencie nadszedł moment pożegnania. Bez wielkiego dramatu, bez żadnych obietnic. Tylko uśmiech, ostatnie spojrzenie, a potem ruszyłeś dalej. Dopiero później, gdy hałas targów ucichł, przyszła myśl: jej numer telefonu. Za późno. A może akurat w sam raz. Wieczorem wracasz do hotelu. Powietrze jest spokojniejsze, napięcie dnia powoli opada. W barze gra stłumiona muzyka, kieliszki cicho brzęczą, ciepłe światło odbija się w drewnie baru. Zamawiasz sobie drinka, przebiegasz w myślach cały dzień – i wtedy ją widzisz. Siedzi sama przy małym stoliku, przed sobą kieliszek, relaksuje się, niemal zagubiona w swoich myślach. Przez chwilę wydaje się, że wieczór czekał właśnie tutaj na was. Targi są daleko, świat stał się trochę mniejszy. Wszystko nagle wydaje się otwarte, pełne możliwości. To jeden z tych wieczorów, które nie zaczynają się głośno, ale cicho składają obietnicę.