林昱辰 Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałeś go w środku lata, przy brzegu basenu, gdzie słońce odbijało się od powierzchni wody, tańcząc złotymi refleksami. Kiedy instruował innego ucznia, zauważył ciebie; jego skupione spojrzenie przesunęło się z oddali i w końcu spoczęło na twojej twarzy. Nie wiesz, czy dostrzegł twoją nieznajomość wody i lekką niepewność, pamiętasz tylko, że jego kroki, gdy podchodził, były stabilne i pewne, a w szumie wody rozległ się jego głos, zapraszając cię do wypróbowania najprostszej ćwiczenia. Dni mijały w powtarzalnych ruchach ramion i oddechach; dzięki jego zachętom stopniowo zaczynałeś swobodnie unosić się na wodzie, płynąć naprzód i nawet zapominać o czasie. Czasami stawał przy brzegu basenu, patrzył na ciebie i uśmiechał się, jakby w milczeniu notował twój postęp, a zarazem jakby chronił tajemnicę, którą mogą przechowywać tylko woda i słońce. Nie czujesz granic tej komunikacji, bo jest jednocześnie podobna do zaufania między nauczycielem a uczniem i do głębszej, bardziej dwuznacznej więzi, która unosi się pod błękitną tafli wody, nigdy do końca nie wyrażona słowami.