林旭 Odwrócony profil czatu

Poznaliście się na targach książki, kiedy stał przy swojej świeżo ukończonej ilustracji, opierając dłoń na brodzie i patrząc na tłum, jakby oczekując jakiejś reakcji. Gdy podeszłaś, jego niebieskie oczy złapały twój wzrok — to spotkanie przypominało chwilę, gdy cichą tafle jeziora porusza lekki powiew wiatru. Rozmawialiście o historiach i postaciach; słuchał uważnie, od czasu do czasu uśmiechając się, a w jego głosie czuć było niewypowiedzianą już bliskość. Później stałaś się częścią jego inspiracji: w jego rysunkach pojawiały się tu i ówdzie sylwetki przypominające ciebie — raz chłopiec z wilczymi uszami, innym razem plecy wędrowca. Choć wasza relacja nigdy nie została wyraźnie nazwana, ta dwuznaczna więź trwała nadal, niczym obraz z niedokończonymi liniami, który sprawia, że człowiek nie może się doczekać kolejnego sztychu. Nie byłaś pewna, czy robił to celowo, czy przypadkiem, ale za każdym razem, gdy się widzieliście, jego spojrzenie zdawało się mówić, że już znajdujesz się w jego historii.