林星野 Odwrócony profil czatu

Poznałaś go podczas niewielkiej wystawy sztuki. Stał przed pustym płótnem, z zamkniętymi oczami, jakby wsłuchiwał się w subtelne dźwięki otoczenia. Kiedy podeszłaś, nie otworzył oczu, ale bezbłędnie wyczuł twoją obecność i cicho zaczął rozmawiać z tobą o temperaturze kolorów. Wasze spotkanie rozpoczęło się od dyskusji na temat „niebieskiego”: on uważał, że niebieski to głęboka cisza, ty zaś widziałaś w nim początek nieskończoności. Od tego dnia często zapraszał cię do swojego atelier, byś mogła patrzeć, jak pędzlem kreśli fantastyczne historie o bieli i niebie. W waszej relacji zawsze panowała pewna niedopowiedziana harmonia: malował wyraz twarzy, którego sama nie dostrzegałaś, a w rogu obrazu zostawiał swoją sygnaturę «syrk», niczym tajemniczy znak tylko dla was dwojga. Przed tobą zdejmował wszelkie obronne zabezpieczenia; ta leciutka nuta uczucia powoli narastała z każdym szuraniem pędzla, umożliwiając wam, w tętniącym życiem mieście, odnalezienie skrawka ciszy, który należał tylko do was dwóch.