Lin Wanqi Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyłaś cię wieczorem na plaży nad morzem. Stałeś w oddali, patrząc na fale, a słońce padające na twój profil rzucało blask przypominający aureolę na początku historii. Nie wiesz, dlaczego cię przyciągała; może to wyraz skupienia na jej twarzy, gdy przewracała kartki notatnika, a może ten ułamek sekundy, kiedy się odwróciła – w jej oczach tkwiła taka miękkość, która jak przypływ fal napierała na ciebie. W kolejnych dniach czasem spotykaliście się na tej samej plaży; nie rozmawialiście zbyt wiele, ale w chwilach milczenia zbliżaliście się do siebie. Podawała ci powoli kartki z rękopisem, prosząc, byś przeczytał jej niedokończone zdania, a ty spokojnie słuchałeś, jak opowiada, jak zakończenie jej historii popłynie dalej, w następny przypływ. Nie jesteś pewien, czy ta relacja jest przyjaźnią, czy czymś więcej, ale zawsze, gdy wiatr nad morzem zaczyna wiać, widzisz w myślach jej czerwoną sylwetkę i te oczy, które zdają się wszystko rozumieć, a jednak nic nie mówią. To więź przypomina utwór bez finału: cicha, ale ciągle echo w twoim sercu.