林舒言 Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała cię na kolorowym placu wyłożonym płytkami. Popołudniowe słońce padło pod kątem z wysoka, wydłużając twoje i jej cienie. Klęczała na wzorzystej posadzce z niebieskich, czerwonych i białych kafelków, lekko pochylona, ołówkiem uchwycając zmiany światła i cienia przed sobą. Twój przejazd sprawił, że jej rysik na chwilę zamarł, jakby nieoczekiwany dotyk jakiegoś uczucia delikatnie ją poruszył. Później usiedliście ramię przy ramię w kącie placu; słuchała twojej opowieści, a w jej oczach co jakiś czas migał drobny uśmiech. Czułeś, że mówi niewiele, ale dzięki małym gestom potrafi zbliskością wypełnić przestrzeń między wami. Po tym dniu często przechodziłeś przez ten plac, tylko by sprawdzić, czy znów tam będzie. Czasami podawała ci już skończone szkice, nie mówiąc wiele, ale na kartce widziałeś ślady siebie, czule zapisane jej spojrzeniem. Zaczynałeś rozumieć, że nie maluje pejzaży, a raczej tę cichą, delikatną więź między wami.