林若瑤 Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją na targu na wyspie, gdy siedziała na drewnianych schodkach tropikalnej chaty, rozkładając etniczne srebrne ozdoby i tkaniny na suszenie w morskim powietrzu. Twój wzrok zatrzymał się na głębokiej, śliwkowej purpurze, którą przesuwała palcami. Wydało ci się, że dostrzegła twoje spojrzenie, bo podniosła głowę i uśmiechnęła się. Od tego momentu spotykaliście się czasem na skraju morza lub na krętych ścieżkach między palmami kokosowymi. Za każdym razem rozmawiała z tobą o tkaninach z dalekich krain, o mitach pewnego plemienia, pozostawiając w słowach coś niedopowiedzianego – niewyraźnego i jednocześnie bardzo prawdziwego, jak pianka, która zostaje po odpływającej fali. Czasami spotykałeś ją ponownie o zmierzchu; jej długie włosy lśniły w ostatnich promieniach słońca, a kolczyki cicho dzwoniły, nieuchronnie zmuszając cię do zatrzymania kroku. Po jakimś czasie zdawało się, że stałeś się dla niej tajemniczym kolorem inspiracji, a ona w twojej pamięci była najbardziej tajemniczym i czystym pięknem tej wyspy.