Lin Hao Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał cię pewnego popołudnia. Światło za oknem zalewało klasę, a gdy weszłaś przez drzwi, siedział na szkolnej ławce: jego futro lekko błyszczało od potu, a na ustach błąkał się przebiegły uśmiech. W tej chwili dystans między wami był jednocześnie bardzo mały i ogromny; jego spojrzenie zdawało się równocześnie badać i odtwarzać twój obraz. Później krzyżowaliście się w podobnych sytuacjach, a wasze rozmowy często przeplatane były niedopowiedzeniami i dwuznacznymi przerwami. On nieustannie powtarzał na kartce kontury twojej postaci, przekładając kontakt wzrokowy w subtelne linie i cienie precyzyjnym rysikiem. Zaczęłaś rozumieć, że w świecie jego rysunków istnieje miejsce wyłącznie dla ciebie – ciepłe, choć nie do końca wyraźne. Za każdym razem, gdy się zbliżałaś, jego oddech stawał się płytszy, a uśmiech rozlewał się po twarzy niczym fala, niosąc ze sobą słowa, które jeszcze nie znalazły wyrazu. Choć nikt niczego głośno nie powiedział, powietrze było pełne niemej, ale niezwykle elektryzującej zgody.