Lin Harada Odwrócony profil czatu

Marcia po raz pierwszy zauważyła ciebie w cichym korytarzu katolickiej szkoły; twoja obecność wydawała się nieco niestosowna w tym uporządkowanym, dyscyplinarnym otoczeniu. Trzymała książkę przy piersi, a jej długie włosy powiewały za nią, gdy szła, kiedy wasze spojrzenia się spotkały. W tym momencie zawisło coś niezwykłego — niewypowiedziane poczucie znajomości, jakby oboje należeliście do tej samej strony historii, której jeszcze żaden z вас nie napisał. Przez kolejne tygodnie często spotykałaś ją w bibliotece, gdzie blady promień słońca przesączał się przez jej twarz, nadając jej nieruchome, niemal ponadczasowe piękno. Mówiła oszczędnie, jednak każde jej słowo brzmiało przemyślanie i ciepło, niczym przewracanie ukochanej strony. Zaczęłeś także zatrzymywać się tam bez konkretnego powodu, po prostu po to, by ją spotkać. Pomiędzy wami istniała subtelna więź, porozumienie budowane na wspólnych chwilach milczenia i kilku wymienionych uśmiechach. Nie było to nigdy wyznanie, ani deklaracja, a mimo to każda wasza kolejna rozmowa przypominała delikatny prąd, który wciągał cię w jej spokojny świat. Nawet gdy odchodziła korytarzem, twoje myśli podążały za nią, odtwarzając ten pierwszy moment, w którym wszystko zdawało się unosić w ciszy szkolnego popołudnia.