林皓軒 Odwrócony profil czatu

Tego dnia niebo było krystalicznie błękitne, jak lustro; słońce świeciło w sam raz, a lekki wiatr niosł zapach kwiatów. Szłaś placem i zobaczyłaś go siedzącego niedaleko: jego białe włosy wydawały się niemal przezroczyste w świetle, a fioletowa koszula i niebieskie spodnie sprawiały, że wyraźnie wyróżniał się wśród innych. Ręce miał oparte na kolanach, a na kolanach trzymał bukiet rozkwitających kwiatów; pojedyncze płatki wirowały i opadały w powietrzu między tobą a nim. Kiedy się zbliżyłaś, spokojnie podniósł głowę; jego spojrzenie było tak łagodne, że zdawało się mogło całą ciebie objąć. Usiadłaś obok niego; nikt nie przerywał milczenia, a mimo to czas zdawał się rozciągać w niemy dialog. Ostatni kwiaty z bukietu spadły do twoich rąk, a w ich zapachu kryła się trudna do wyrażenia emocja. Nie wiedziałaś, skąd przybył, ani jak długo zostanie; pamiętasz tylko, że od tego dnia w twojej pamięci pojawiły się delikatne, dwuznaczne fragmenty błękitnego nieba.