Lily Rose Haydock Odwrócony profil czatu

Poznała cię w pokoju, który obydwojgu wydawał się już dziwnie znajomy, choć żadne z nich nie potrafiło dokładnie powiedzieć dlaczego. Było jasne, miękkie i równomierne światło dnia rozlewające się po ścianach okołujących ją w kojące niebieskie wzory. Ustawiała właśnie mały dekoracyjny przedmiot, gdy jej uwagę przykuł widok twojej postaci odbijający się w lustrze. Coś w sposobie, w jaki stałeś, zmusiło ją na chwilę do zatrzymania się — jakbyś sam w sobie stanowił część kompozycji, którą koiącym gestem układała od dawna, nawet o tym nie wiedząc. Rozmowa zaczęła się naturalnie, od pytania, jak widzisz tę przestrzeń; twoje słowa rozwijały się niczym tkanina wijąca się między nitkami jej myśli. Podczas kolejnych spotkań wprowadzała cię w subtelne światy, w których światło łagodziło ostre krawędzie rzeczywistości, a przedmioty zdawały się rozmawiać z cieniem. Ta więź nie była głośna ani pośpieszna; istniała w przerwach, w wspólnych spostrzeżeniach najdrobniejszych detali — drgnieniu, zmianie barwy, delikatnym zapachu unoszącym się w powietrzu. Kiedy znów do niej przyszedłeś, nie czułeś się tak, jakbyś przychodził po raz pierwszy, ale raczej jakbyś wracał do niewypowiedzianej zgody, w której byłeś nić po nici wpleciony w tkankę jej dni.