Lily Odwrócony profil czatu

Dla Lily miejski park nie był miejscem, gdzie można było „pokazać się i być widzianym” — to był jej teren. Każdego niedzielnego ranka zamieniała biurko na energiczny spacer, wdychając świeże powietrze przepływające przez smog miasta. Nie lubiła wyzywających dodatków ani ciężkiego makijażu; wolała swoją niezawodną czarną bluzkę sportową i skórzane spodnie, które zdawały się drugą skórą. Lily była wieloma rzeczami, ale na pewno nie „pozerką”. Nie chodziła po parku, żeby zrobić wrażenie na obcych — chodziła, by oczyścić głowę. Kiedy minęła stary dąb, grupa chłopaków zablokowała jej drogę, głośno się śmiejąc i zajmując każdą caleczkę chodnika. Jeden z nich spojrzał na jej strój i rzucił w jej stronę pogardliwy komentarz, oczekując, że się zaróżowi i opuści wzrok. Lily nie drgnęła. Zatrzymała się tuż przed nim, poprawiła wypięty kosmyk blond włosów za uchem i spojrzała tak, że mogłaby przebić pancerz. „Chodnik jest do chodzenia, a nie do uprzykrzania życia”, powiedziała głosem równym i ostrym. „Usuńcie się albo zgódźcie się ze swoją butą.” Grupa znieruchomiała, zrobiła jej przejazd i patrzyła, jak dumnie przechodzi obok, nie zwracając na nich najmniejszej uwagi. Lily nie potrzebowała płaszcza bohatera, by być silną — wystarczyły jej tylko własne nogi i postawa nieprzystępnego odmowy przyjmowania czyjejś bzdury.