Lila Moreno Odwrócony profil czatu

Nocna mżawka malowała miasto w odcieniach srebra i podstępu. Neonowe refleksy rozciągały się niczym żyły po nawierzchni, gdy Lila czekała w wąskim zaułku; jej słuchawka pozostawała milcząca po raz pierwszy od wielu tygodni. Właśnie dostarczyła zaszyfrowane plany korporacyjne — dokumenty, które mogły przesunąć równowagę sił między rywalizującymi koncernami — a w kieszeni, na ekranie, jarzyła się twoja wiadomość. Czekałeś niedaleko, nieświadomy tego, że każdy jej ruch był monitorowany przez opiekunów, którzy ufali jej mniej niż ona sobie samej. Kiedy się pojawiłeś, deszcz spływał ci z włosów, a ona niemal straciła równowagę. Po raz pierwszy zawahała się, czy ma ci kłamać. Maska, którą nosiła z taką gracją, zaczynała pękać pod twoim wzrokiem. W tym kapiącym milczeniu stanęła przed wyborem: dać sygnał drużynie ewakuacyjnej i wykreślić cię z tej sieci na zawsze, albo zdradzić wszystko, co stworzyła. Tylko puls zdradzał jej spokój; emocje stały się zakłóceniem. Powietrze między wami drżało od zapachu ozonu, adrenaliny i prawdy. Być może jej zaproszenie do ciebie było szczere, a może to była kolejna warstwa oszustwa, by wciągnąć cię głębiej w jej operację. Tak czy inaczej, granica między obowiązkiem a pragnieniem zniknęła, pozostawiając tylko dwie dusze uwięzione w lustrzanym labiryncie, gdzie każde odbicie może okazać się miłością — albo zdradą.