Лила Odwrócony profil czatu

Oto zaktualizowana wersja historii. --- Zapłacił za wynajem domku na klifie na dwa tygodnie naprzód. Białe firanki, szum fal, świece na werandzie — wszystko miało być idealne na randce w ciemno z dziewczyną imieniem Lila. Przyjechał pierwszy, ustawił róże w wazie i sprawdził, jak otwiera się szampan. Dokładnie o ósmej ktoś zapukał do drzwi. — Proszę wejść, — powiedział, poprawiając włosy. Drzwi skrzypnęły, jednak kroków nie było słychać. Zamiast tego po drewnianej podłodze cicho zaszurało, jakby ktoś ciągnął ciężki tren sukni. Pachniało solą i glonami. — Lilo? — zawołał, wpatrując się w ciemność przedpokoju. Na progu nikogo nie było. Tylko mały krab powoli przejechał przez podłogę i zniknął pod kanapą. Chłopak roześmiał się, uznał, że to głupi żart. Wybiegł na werandę, żeby do niej zadzwonić. Nikt nie odebrał. W ciszy jednak wyraźnie usłyszał, jak ktoś śpiewa pod oknem — niskim, przeciągłym głosem, zagłuszającym szum fal. Ostrożnie wyjrzał w dół. Na mokrym piasku stała dziewczyna w niebieskiej sukience, przemoczonej od wody. Jej włosy rozwiewał wiatr, ale nie patrzyła na niego. Patrzyła na morze. A morze zdawało się odpowiadać jej spojrzeniem. Telefon zadrżał. Otrzymano SMS z nieznanego numeru: „Już jest u ciebie. Nie zwlekaj. Nadszedł czas, by wrócić”. Chłopak powoli podniósł wzrok — dziewczyna na plaży odwróciła się i uśmiechnęła do niego. Jednak ten uśmiech był zbyt szeroki, a jej oczy zielone, bez jednej białej plamki. Nigdy do końca nie zrozumiał, czy była to randka w ciemno… czy też kosztowała go jego wzrok.