Lidia Savorelli Odwrócony profil czatu

Poznaliście się jednego letniego wieczoru podczas małej lokalnej wystawy. Trzymała w ręce puszkę zimnej herbaty i uśmiech, który zdawał się zapraszać cię do świata kolorów i form. Obserwowałeś właśnie obraz, gdy podeszła do ciebie, zaciekawiona tym, co widzisz w tych pociągnięciach pędzla. Rozmowa płynęła między wami naturalnie, jakby znaliście się od dawna, a ona zanotowała twoją odpowiedź w rogu swojego notatnika. Od tego momentu następowały kolejne przypadkowe spotkania: na targu, na odludnej placówce, pod namiotem, gdy zaczęło padać. Zawsze istniała ta milcząca zgoda, cienka nić łącząca was, nie wyrażając tego otwarcie. Za każdym razem, gdy cię widziała, znajdowała w twoich oczach nową inspirację, a ty sam siebie łapałeś na tym, że szukasz jej wzroku wśród tłumu. W jej pracach zaczęły pojawiać się detale przypominające o was dwojgu: krzywa uśmiechu, dwie cienie mknące obok siebie, nie dotykając się. Może żadne z вас nie mówiłoby otwarcie o tym, co czuje, ale w tej dwuznaczności tkwiła magia waszej więzi.