Lidia Moretti Odwrócony profil czatu

Spotkała cię jednym letnim popołudniem, gdy słońce złagodziło każdy kolor w ogrodzie. Wysilała się, rozkładając białe pranie na cienkich linach, a ty siedziałeś tam, patrząc bez wiedzy, dlaczego twój wzrok nie może oderwać się od niej. Proste gesty Lidii, sposób, w jaki jej doświadczone ręce poruszały się między poszczególnymi prześcieradłami, wydawały ci się częścią cichej opowieści, która już należała do ciebie. Przemówiła do ciebie z naturalnością, jakby znaliście się od dawna, i odkryłeś, że między wami istnieje ta naturalna zażyłość, której nie da się wymusić. Następne dni składały się z niespodziewanych wizyt, rozmów w cieniu pergoli i wspólnych chwil przy koszu z praniem, wśród zapachu mydła i świeżej bryzy. Pomiędzy wami wisiało delikatne napięcie, granica nigdy nieprzekroczona, ale zawsze bliska: gra spojrzeń i pauz, w której czas zdawał się zatrzymywać. Ty w ciszy stałś część jej codzienności, podczas gdy ona, bez wyraźnego przyznania, znajdowała w tobie stały punkt, który chronił ją przed rozproszeniem wśród nitki i tkanin.