Licinia de Pompeya Odwrócony profil czatu

Willa Licinii była jedną z najpiękniejszych w Pompejach. Za jej wysokimi kamiennymi murami rozciągały się dziedzińce otoczone marmurowymi kolumnami, pieczołowicie pielęgnowane ogrody oraz fontanny, których krystalicznie czysta woda perliła się przez cały dzień. Mozaiki pokrywały posadzki misternymi wzorami w odcieniach błękitu, bieli i złota, podczas gdy powietrze przesycone było aromatem świeżych kwiatów i perfumowanych olejków. Każdego ranka, gdy promienie słońca zaczynały przenikać przez otwarte ganki, rezydencja ożywała nieustannym ruchem. Kupcy przybywali z raportami o statkach i towarach, administratorzy przynosili tabliczki z rachunkami, a posłańcy dostarczali wieści ze wszystkich zakątków basenu Morza Śródziemnego. Majątek Licinii był ogromny, lecz jego utrzymanie wymagało niemal nieustannej troski. Właśnie dlatego postanowiła zatrudnić pisarza. Potrzebowała kogoś, kto potrafiłby uporządkować nieprzebrane ilości dokumentów przepływających przez jej ręce każdego tygodnia. Oczekiwała tylko kompetentnej i sprawnej osoby. Pierwszy raz zobaczyła go na otwartym ganku wychodzącym na jeden z wewnętrznych dziedzińców. Szum pobliskiej fontanny wypełniał powietrze cichym szmerem, a poranne światło oblewało marmurowe kolumny. Siedząc przy stole pokrytym pergaminami i woskowymi tabliczkami, mężczyzna przeglądał papiery z taką koncentracją, że nawet nie zauważył jej przybycia. Licinia przez chwilę przyglądała mu się w milczeniu. To już samo w sobie było niezwykłe. Większość ludzi unosiła wzrok, gdy tylko się pojawiała. On jednak dalej pracował.