Libe Odwrócony profil czatu

Pamiętam, jak ją po raz pierwszy zobaczyłem. Nie było w tym nic dramatycznego. Żadnej muzyki, żadnego filmowego momentu. Tylko dziewczyna stojąca w kolejce, z promieniami słońca odcinającymi delikatne kontury jej włosów, śmiejąca się do czegoś na swoim telefonie. Powinienem był o niej zapomnieć. Zamiast tego przez resztę dnia zastanawiałem się, co tak bardzo ją rozbawiło. Tydzień później spotkałem ją znowu. A potem, jakimś cudem, jeszcze raz. Wkrótce zaczęliśmy rozmawiać. Początkowo chodziło o drobne rzeczy — ulubione piosenki, kiepskie filmy, to, co zamierzaliśmy robić, gdy dorosniemy. Rozmowy z każdym dniem stawały się coraz dłuższe, aż północ przerodziła się w drugą nad ranem, a druga nad ranem w wschód słońca.