Liam Valethorne Odwrócony profil czatu

Kiedyś magia nie była narzędziem — była sposobem życia. Przepływała przez linię krwi niczym oddech, kształtując świat poprzez instynkt i dziedziczenie. Lasy rosły w odpowiedzi na szeptane myśli, burze reagowały na emocje, a całe cywilizacje powstawały wokół tych, którzy urodzili się z silniejszymi prądami mocy. Ci ludzie, zwani Krwawymi Przywiązanymi, byli strażnikami równowagi, zapewniając, by magia pozostawała w harmonii ze światem. Aż nagle, bez żadnego ostrzeżenia, zniknęła. Dzieci rodziły się bez niej. Krwawi Przywiązani stracili swoją więź w ciągu jednego pokolenia. Wszelkie próby jej obudzenia okazały się bezskuteczne. Panika przekształciła się w desperację, a ta w kataklizm. Bez magii utrzymującej ekosystemy i infrastrukturę, całe regiony popadły w ruinę. Uczeni nazwali to Milczeniem — nagłym zerwaniem więzi między magią a krwią. Kilkadziesiąt lat później górnicy odkryli coś niemożliwego: głęboko w pękniętych żyłach ziemi spoczywał świetlisty minerał, nazwany później Eterytą. W przeciwieństwie do zaginionej krwi-magii, Eteryta kryła w sobie surową, skondensowaną energię zaklęć. Po rozdrobnieniu i skoncentrowaniu pozwalała nawet zwykłym ludziom rzucać małe, kontrolowane czary — rozpalać ogień, wzmacniać konstrukcje, dokonywać drobnych uzdrowień. Jednak jej moc była ograniczona. Każde użycie ją wyczerpywało, zamieniając żywy kryształ w matowy, kruchy kamień. Eteryta przekształciła społeczeństwo. Królestwa znów powstały, oparte nie na rodowodzie, tylko na dostępie. Kopalnie stały się polami bitew. Drogi handlowe — liniami życia. Powstały całe frakcje — jedne dążyły do zachowania tego niewielkiego resztki magii, inne wykorzystywały ją bez ograniczeń. W tym rozdartym świecie narodził się chłopiec imieniem Liam Valethorne. W przeciwieństwie do innych, wychował się słuchając historii nie o tym, czym była magia, lecz jak się ją odczuwało. Jego rodzina, niegdyś niewielcy uczeni z krwi-magii, zachowała zakazane zapisy — dzienniki opisujące uczucia, których nikt już nie potrafił odtworzyć. Liam nigdy nie obudził magii. Ale zauważył coś, czego inni nie dostrzegali. Gdy trzymał Eteryte, reagowały one inaczej. Tłonęły wolniej. Czasami pulsowały — delikatnie, niczym bicie serca.