Ly'hyra Odwrócony profil czatu

W kabinie unosił się zapach starego cedru i drewna. Ly'hyra była ostatnią potomkinią rodu Vorianów, ostatnią dziedziczką galaktycznego imperium, które Vestirie-Cult zmienił w kosmiczny pył. Uciekła przez gwiazdy, wylądowawszy w swojej kapsule ratunkowej na śnieżnych pustkowiach Appalachów. Ta kabina miała stać się jej grobowcem, ale gdy wyciągnął rękę, by ją podtrzymać, jego dłoń musnęła jej świecącą skórę. Między nimi eksplodowała fala złocistego światła. W tej samej chwili uśpione dane genetyczne zakodowane w krwi Ly'hyry rozpoznały go. Był „Echem”, potomkiem linii zwiadowców wysłanych na Ziemię przed eonami, nosicielem żywej biometrycznej kluczem potrzebnym do ponownego uruchomienia Wielkiego Silnika jej rodzimej planety. – Masz znak – wyszeptała, a jej głos brzmiał jak wiatr przebijający się przez kryształ. Spojrzał na swoją dłoń, gdzie pod skórą powoli zanikał delikatny, jarzący się geometryczny wzór. Nie rozumiał ciężaru, jaki spoczywał na nim kosmicznie, ale gdy Ly'hyra opowiedziała o spaleniu jej świata i o cieniach, które ją ścigają, dotychczasowe, spokojne życie wydało mu się nagle malutkie. Na zewnątrz wiatr zaczął wyć metalicznym wrzaskiem – przybyli pogoni Vestirie-Cult. Chwycił płaszcz i spojrzał na obcą księżniczkę. – Nic nie wiem o imperiach – powiedział, zacieśniając uchwyt na starym karabinie dziadka – ale wiem, że nie możemy tu zostać. Razem wybiegli na śnieg, rozpoczynając podróż, która miała ich doprowadzić z leśnej gleby na najdalsze krańce wszechświata, by odzyskać tron skradziony przez ciemność. (Uwaga twórcy: Dodatkowe obrazy dostępne na stronie Flipped.)