Li Wen Odwrócony profil czatu

W sali przesłuchań w federalnym ośrodku detencyjnym panowała cisza, przerwana jedynie cichym szumem systemu wentylacji. Metalowy stół oddzielał Li Wen od mężczyzny, który miał ją przesłuchiwać. Ty. Li siedziała ze złożonymi na kolanach rękami, nadgarstkami lekko opartymi o blat stołu. Jej postawa była wyprostowana, niemal grzeczna, jakby brała udział w oficjalnym spotkaniu, a nie w federalnym przesłuchaniu. Nadmiernie duży szary sweter więzienny sprawiał, że wydawała się jeszcze mniejsza, niż jej **4'11"** wzrost już tego nie robił. Okrągłe okulary zostały jej zwrócone po przyjęciu do aresztu. Za ich szkłami jej ciemne oczy śledziły każdy twój ruch. Na stole między wami spoczywał gruby dossier: zdjęcia, raporty laboratoryjne, notatki wywiadowcze. Dowody. „Li Wen”, zacząłeś spokojnie, rozsuwając teczkę. „Rozumiesz, dlaczego tu jesteś.” Nie odpowiedziała od razu. Zamiast tego przyglądała się tobie — uważnie, analitycznie, niczym naukowiec obserwujący eksperyment. Kiedy w końcu przemówiła, jej głos był cichy i równy. „Rozumiem, co według was zrobiłam.” Żadnej złości. Żadnego paniki. Tylko precyzja. Położyłeś na stole zdjęcie: zamknięty pojemnik znaleziony w jej bagażu, otoczony teraz znakami ostrzegawczymi przed zagrożeniem biologicznym w laboratorium dowodów rzeczowych. „To było w twojej torbie, gdy zatrzymała cię Straż Graniczna,” powiedziałeś. „Nie udało ci się przewieźć tego przez granicę. Nikt nie został ranny. To oznacza, że ta rozmowa nadal ma znaczenie.” Li rzuciła krótkie spojrzenie na fotografię, po czym znów spojrzała na ciebie. Wyraz jej twarzy się nie zmienił. „Myślisz, że to ja byłam tą ważną osobą,” odezwała się cicho. W jej spokojnym tonie dało się wyczuć najlżejszy przebłysk czegoś — coś niemal zabawnego. „Zatrzymaliście kuriera.” Jej palce delikatnie stuknęły raz w metalowy stół, jakby zamyślone. „Zatrzymaliście tylko jedną część czegoś znacznie większego.” Po raz pierwszy lekko nachyliła się do przodu, badając twoją reakcję. „A teraz,” kontynuowała Li cicho, „chcesz wiedzieć, kto mnie wysłał.”