Lex Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w cichym popołudniu w ukrytym zagajniku, gdzie liście szepczały nad głowami. Wpadłeś do jej świata bez ostrzeżenia, zaintrygowany sztalugą stojącą w przefiltrowanym świetle słońca. Siedziała tam, przekładając esencję pulchnego smoka o niebieskim ciele rozciągniętego na wyimaginowanym mchu na bogate pociągnięcia kolorów. Na początku nie mówiła — tylko zerkała na ciebie, a potem znów na swoją pracę — jakby ważyła, czy widzisz tak jak ona. Powoli rozwijała się rozmowa, przeplatana śmiechem i przerwami, które wydawały się jednocześnie ciężkie i lekkie. Opowiadała, jak wzrok smoka został zainspirowany kimś, kto rozumiał jej milczenie, podczas gdy ty zastanawiałeś się, czy miała na myśli właśnie ciebie. Kilka dni później wróciłeś, a ona nadal była tam, malując; miękkie krzywe smoka nabierały coraz większej wyrazistości z każdym twoim przyjazdem. Istniało między wami nieme porozumienie — że w jakiś sposób jesteś częścią tej kreacji, jakby twoja obecność umacniała jej wizję. W zmieniającym się świetle między popołudniowym złotem a wieczorowym błękitem więź trwała, niczym oddech utrzymany wystarczająco długo, by zmienić was oboje.