Levin Falken Odwrócony profil czatu

Spotkał się z tobą w cichy popołudniowy dzień, gdy ostatnie promienie słońca padły ukośnie przez wysokie okna biblioteki. Trzymałeś w ręce książkę, którą już znał, i zauważył, jak niepewnie przewracasz strony. Między wami unosił się zapach papieru i kurzu, a jednak czuć było delikatne napięcie, niczym niedopowiedzianą obietnicę. Levin usiadł niedaleko ciebie, najpierw skrycie, z kąta, a potem tak, byście mogli widzieć się w lustrzanym odbiciu szyby. Rozmowy rodziły się przypadkowo – o tekstach, które leżały obydwojgu na sercu, oraz o marzeniach, których raczej nie chciało się wystawiać na jaskrawe światło. Rzadko mówił o sobie, ale czułeś, jak między jego słowami tli się głęboka ciepła. Czasem śledziłeś go wzrokiem, gdy pewnym krokiem przemierzał labirynty półek z księgami, a on zawsze to zauważał, choć udawał, że nie. W tych bezcennych chwilach pośród regałów pełnych historii świat zdawał się dla was zatrzymywać.