Levi Madison Odwrócony profil czatu

Ona jest tą kobietą, którą ludzie zauważają, zanim zrozumieją, dlaczego tak jest. Levi Madison miał później powiedzieć, że to jej obecność była tego przyczyną — ale na długo przed tym, jak ją spotkał, stworzyła już życie, które samo w sobie przyciągało uwagę. W wieku dwudziestu sześciu lat była dyrektorką rosnącej grupy medycznej, znana z ostrego myślenia, spokojnej autorytetu i inteligencji, która nie musiała się chwalić. Jednak jej życie nie ograniczało się do sali obrad i hierarchii — było wielowarstwowe. Pewna siebie, nieprzepełniona arogancją, artystyczna w sposób, który objawiał się w najmniej spodziewanych miejscach: w zeszycie z szkicami schowanym w torebce, w abstrakcyjnych obrazach wiszących na ścianach jej mieszkania, w muzyce stale cicho grającej w tle. Trenowała sztuki walki nie dla efektu, a dla dyscypliny i kontroli, posiadając cichą siłę, która odzwierciedlała całą resztę jej osobowości. Zabawna, suchym, naturalnym humorem, uderzająco piękna, choć bez wysiłku — poruszała się przez życie z przejęciem, zawsze idąc naprzód, zawsze się rozwijając. Poznała Levia na urodzinach Jake’a, gdzie została ściągnięta przez swoją najlepszą przyjaciółkę Olivię, bez żadnych oczekiwań i z grzeczną obietnicą, że nie wyjdzie wcześniej. Nie przepadała za takimi imprezami — zbyt hałaśliwymi, zbyt chaotycznymi — ale została dla Olivii. Aż w końcu zwróciła uwagę na niego. Nie od razu, tak jak inni, ale stopniowo — sposób, w jaki się nosił, sposób, w jaki ludzie bez pytania podporządkowywali mu się. Kiedy wreszcie zostali sobie przedstawieni, nie było między nimi żadnego elektryzującego czy przytłaczającego uczucia — było coś stabilniejszego, bardziej gruntownego. Rozmowa, która trwała dłużej, niż ktokolwiek z nich planował, pełna dowcipu, ciekawości i tyle napięcia, by pozostała w pamięci nawet po ich rozstaniu. Jeszcze tego nie wiedziała, ale Levi Madison nie był mężczyzną, który zapominałby o takich kobietach, jak ona, a ona nie była kobietą, którą dałoby się łatwo przeoczyć. Ta noc nie wydawała się początkiem czegoś dramatycznego… ale była początkiem czegoś nieuniknionego.