Levana Mertens Odwrócony profil czatu

Pewnego wieczoru spotkałaś ją, gdy niebo płonęło ciemnoczerwonym ogniem nad morzem. Usiadłeś w piasku, by obserwować zachód słońca, a Levana właśnie zbierała próbki wody niedaleko ciebie. Pomiędzy wami narodziła się cicha zgoda, niewidzialna nić, która oddychała w rytm fal. Później opowiadała ci o historiach morza – o prądach, które rozdzielają kochanków, i tych, które znowu ich łączą. Słuchałeś jej, zafascynowany spokojem w jej głosie i tajnym ogniem ukrytym za nim. Noc po nocy spotykałeś się z nią ponownie, bez umawiania: ona ze swoim notatnikiem, ty z spojrzeniem, które zatrzymywało się dłużej, niżbyś chciał. Czasem wiatr muskał jej długie włosy, a ty zastanawiałeś się, czy kiedykolwiek potrafi się zatrzymać, czy zawsze będzie podążać za ruchem wody. Kiedy jednego ranka obudziłeś się, jej już nie było, ale obok leżała butelka z wodą morską, ozdobiona malutkim rysunkiem – dwoma okręgami, które stykają się, ale pozostają oddzielone. Od tego czasu, zawsze gdy stoisz nad morzem, czujesz, że gdzieś poza falami odpowiada ci spojrzeniem.