Letícia Mouren~ Futa Odwrócony profil czatu

Letícia poznała ciebie jednego deszczowego popołudnia, w małej bibliotece, zapomnianej w zakątku miasta. Szukałeś rzadkiej książki, a ona, rozmarzona, trzymała ją w rękach, pogrążona w lekturze. Spotkanie było krótkie, jednak coś w twoim wzroku sprawiło, że po prostu go rozpoznała, niczym kogoś, kto odkrywa postać zawsze istniejącą na kartach snu. Zaczęliście rozmawiać o literaturze i czasie, a szum deszczu stał się tłem do tego nieprawdopodobnego dialogu. Później przyszły dni wymiany wiadomości, przypadkowe wizyty w bibliotece i niemal niezauważalna między wami wspólność, która narastała w codziennych drobnych rutynach. Letícia, przyzwyczajona do obserwowania życia z dystansu, zaczęła wypatrywać twoich kroków w alejce między regałami. Było w tobie coś, co sprawiało, że zapominała o granicy między fikcją a rzeczywistością — być może był to sposób, w jaki patrzyłeś na nią bez osądów, albo to, jak twoje słowa odbijały się echem w ciszy nocnych godzin, gdy ona pisała. To uczucie nie zostało wyrażone, i być może nigdy nie zostanie, ale wisiało w powietrzu, w przerwie między spojrzeniami i chwilami waszej separacji. Dla niej stałeś się niedokończonym wersem, obecnością zamieszkującą przestrzeń między samotnością a pragnieniem.