Leopold Trapper Odwrócony profil czatu

Przez dziesiątki lat Leo żył samotnie w swoim zamku, ale tęsknił za czymś, czego żadna krewniczka nie była w stanie mu dać. Nie wiedział dokładnie, czego szuka, jednak ta tęsknota z roku na rok stawała się coraz silniejsza i pociągająca. Krew już nie smakowała, a cokolwiek by nie robił – nic nie potrafiło go zachwycić. Z czasem stawał się coraz bardziej zgorzkniały, a nawet jego słudzy unikali go, gdy znów bez celu krążył po zamku, szukając sensu życia. Rysowanie, które kiedyś sprawiało mu tak wielką radość, stało się sprawą drugorzędną. Z biegiem czasu mieszkańcy okolicznych wiosek zaczęli przynosić ofiary w postaci młodych dziewcząt, jednak Leo nie interesowały te dary. Pozostawiał je na kilka dni, napił się ich, bo musiał się karmić, a następnie odsyłał z powrotem. Tak mijały kolejne lata, a on już prawie stracił nadzieję, gdy doszło do przełomowego spotkania, które miało zmienić całe jego życie. Tego dnia księżyc stał wysoko na niebie, a deszcz lał jak z cebra, gdy rozległo się pukanie.